سمینار علمی فروردین ماه 1396 با سخنرانی دکتر حامد علایی

چکیده: مکانیزم کار گیرنده های عصبی ای که باعث شناسایی بو می شوند (که تعدادشان در انسان ۳۵۰ تا و درموش ۱۰۰۰ تا و در مگس سرکه ۶۲ تاست) هنوز کاملا شناخته شده نیستند. آزمایشهای بسیاری روی حیوانات آزمایشگاهی در حال انجام است که جنبه های مختلف حس بویایی را شناسایی کنند (مثلا گروهی درآلمان به اینکه مگس – زنبور – شاپرک و مورچه چگونه بو ها را می فهمند و چه استفاده ای از بو می کنند در حال تحقیق هستند http://neuro.uni-konstanz.de/01intro/default.html). حس بویایی در انسان و سایر حیوانات اگر چه به ظاهر اگر از کار بیافتد به اندازه حواس دیگر (مثل بینایی) زندگی ما را مختل نمی کند اما تصور کنید که مثلا ما بسیاری وقتها با بو کردن مواد غذایی فاسد را شناسایی می کنیم. اگر این حس در ما وجود نداشت چه بسا بیماری ناشی ازتناول غذاهای فاسد نسل بشر را تهدید می کرد. بویایی در بسیاری جانوران کاربردهای دیگری دارد: از جمله شناختن جنسیت ( حشرات نر و ماده بودن را با بوی یکدیگر می فهمند)- نوع (موش و گربه نوع خود را با بوییدن می شناسند) و فرزند (بسیاری پستانداران فرزندان خود را از بویشان می شناسند). به نظر می رسد اگر بتوان مکانیزم بویایی راشناخت می توان کاربردهای بسیاری در صنایع غذایی، عطر سازی، سینما و غیره برای آن یافت.