Print Friendly
فناوری نانو یا نانوتکنولوژی رشته‌ای از دانش کاربردی و فناوری است که جستارهای گسترده‌ای را پوشش می‌دهد. موضوع اصلی آن نیز مهار ماده یا دستگاه‌های در ابعاد کمتر از یک میکرومتر، معمولاً حدود ۱ تا ۱۰۰ نانومتر است. در واقع نانو تکنولوژی فهم و به کارگیری خواص جدیدی از مواد و سیستم‌هایی در این ابعاد است که اثرات فیزیکی جدیدی – عمدتاً متاثر از غلبه خواص کوانتومی بر خواص کلاسیک – از خود نشان می‌دهند.
فناوری نانو موج چهارم انقلاب صنعتی، پدیده‌ای عظیم است که در تمامی گرایشات علمی راه یافته واز فناوریهای نوینی است که با سرعت هرچه تمام تر در حال توسعه می‌باشد. از ابتدای دهه ۱۹۸۰ میلادی گستره طراحی و ساخت ساختمانها هر روزه شاهد نوآوری‌های جدیدی در زمینه مصالح کارآراتر و پربازده ترمقاومت، شکل پذیری، دوام و توانایی بیشتر نسبت به مصالح سنتی است.
نانوفناوری یک دانش به شدت میان‌رشته‌ای است و به رشته‌هایی چون مهندسی مواد، پزشکی، داروسازی و طراحی دارو، دامپزشکی، زیست‌شناسی، فیزیک کاربردی، ابزارهای نیم رسانا، شیمی ابرمولکول و حتی مهندسی مکانیک، مهندسی برق و مهندسی شیمی نیز مربوط می‌شود.
تحلیل گران بر این باورند که فناوری نانو، فناوری زیستی (Biotechnology) و فناوری اطلاعات (IT) سه قلمرو علمی هستند که انقلاب سوم صنعتی را شکل می‌دهند. نانو تکنولوژی می‌تواند به عنوان ادامهٔ دانش کنونی به ابعاد نانو یا طرح‌ریزی دانش کنونی بر پایه‌هایی جدیدتر و امروزی‌تر باشد.
در این زمینه آقای مهندس اویس افضلی دانشجوی مقطع دکتری دانشگاه و عضو خانواده بزرگ شاهد و ایثارگر دانشگاه که در شرکت نانونخ  سیرجان به عنوان مدیر  تیم تحقیق و توسعه و بخش دانش بنیان   مشغول به کار است  دو محصول کاربردی و مهم را تحویل جامعه داده است. اولین محصول آن اسفالت مسلح است که نسبت به اسفالت های معمولی از مقاومت بیشتری برخوردار است و در مقابل فرسایش و ساییدگی آن کم تر است و محصول دوم هم  بتن جدید است که نسبت به بتن های قبلی سبک تر بوده است که می تواند در نمای ساختمان نیز به کار رود. گزارش این دست آوردهای که در صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران به نمایش درآمده است از طریق فایل های زیر قابل دسترسی است.